bir iz düşümü hatırlıyorum
ne sikik bir şaşırtma
biraz yürümeyi körleştirdiğimde
insan görnce salaklaşan bir insandan daha normal
ne karşılanabilir ki
sevgi basit bir şeydir
daha hiçbir şey anlamamışlığın sosyal kuryeleri
geçecek yoldan
biz ışıkta bekleyen sakinliğin beklentisini öldürelim
sandal batırmış yabancı
kostümün ne farkı kalır yoksa
pişmanlıklar küflü
bu küfte biraz beni de gülümset
bu benim özerkliğim